Loesje.

Vandaag werd ik geïnspireerd door een quote van Loesje: 'De eerste werkdag was misschien niet het beste moment om stil te staan bij de zin van het leven.' Waarom niet? Juist de eerste werkdag is daarvoor geschikt. Je stapt op dat moment in een nieuwe fase van je leven en is het dan niet eerlijk tegenover jezelf om er eens bij stil te staan wat het nou daadwerkelijk bijdraagt aan de dagelijkse sleur? Ik zal mijzelf als voorbeeld nemen: Enkele weken geleden heb ik gesolliciteerd voor een stageplek bij dé dierentuin van Nederland, nou vooruit, dé dierentuin van Arnhem: Burgers' Zoo. Nadat ik een plekje toegewezen had gekregen in de vergaderzaal, zat ik oog in oog met mijn toekomstige stagebegeleider Mr. L. Het gesprek verliep goed en na enkele dagen kregen ik een telefoontje met het bericht: 'Jij bent het geworden!' En dan? Uiteraard de oprechte felicitaties van je familie en vrienden, een schouderklopje van je stagecoördinator en zelfs je vriend ziet in dat 40uur in de week stage lopen zonder stagevergoeding een unieke kans is. Ja, inderdaad: 40uur per week, 160uur per maand voor 0 euro. Geloof me, het is en blijft moeilijk om daar de 'kans' van in te blijven zien. Vervolgens zit je thuis op je zolderkamertje en denkt: Wil ik dit wel? Waarom zou ik dit doen? Waarom geen betaalde stage? Wat levert deze stage me op? Wil ik deze opleiding nog wel doen? Wat wil ik na de opleiding? En als uiteindelijk om 18.00 je moeder roept dat het eten klaar is en je braaf aan tafel nog eens verteld hoe gezegend je wel niet mag zijn met zo'n top stage, ben je alweer vergeten wat Burgers' Zoo toevoegt aan de zin van je leven...