Gek op mij.

Vroeger ging het zo natuur-lijk, het schrijven van teksten..brieven, gedichten en verhalen. En nu zit ik al een kwartier naar het beeldscherm te staren en telkens de regels te wissen. Wat wil ik delen met de buitenwereld? Althans, nu alleen nog met Manon.. Wat zet je wel en wat zet je niet op internet? Ik heb zat te vertellen, daar niet van.. Maar is het gepast om te zeggen hoe mijn relatie op het moment gaat? Of hoe ik me inmiddels voel na de crematie van mijn oma? Of wat ik van mijn opleiding vind? Wat is de limit? En nee, de sky is niet the limit.. Sommige dingen vind ik echt niet kunnen. Een voorbeeld; een poos geleden vroeg mijn moeder een oude buurvrouw/buurman eens op te zoeken via de sociale media van tegenwoordig. Al snel vond ik mijn buurman op het medium Hyves. Dat vind ik overigens sowieso vre-se-lijk, 'oude' mensen op hyves.. Wat heb je er in godsnaam te zoeken? Anyway, ik vond mijn buurman en liet zijn profiel aan mijn moeder zien. Vijf minuten later verliet ik zijn profiel met de volgende informatie: hij is gescheiden met mijn toenmalige buurvrouw en heeft een nieuwe vrouw waarmee hij drie kinderen heeft gekregen. Schijnbaar is het onderhouden van drie kinderen erg zwaar en de nieuwe vrouw kon het niet meer aan. Gevolg: zij vertrok voor drie maanden om in een zware kliniek te verblijven. What the hell? Waarom zet je zulke dingen op internet?
Nog een voorbeeld: mijn nieuwe buurvrouw heeft recent de relatie met haar vriend verbroken. Ze hebben samen een kanjer van een zoon (2 jaar) die iedere keer van het ene naar het andere huis wordt versleept. Dat is al zielig, maar wat nog veel zieliger is, is dat mijn buurvrouw vervolgens dood leuk op internet zet hoeveel haar ex is vreemd gegaan etc. What the hell?

Waar is de limit? Wat kan nog wel? Mijn tactiek is in ieder geval om alle namen te veranderen en niet over mijn eigen issues te praten. Daar heb je echte vrienden voor en geen cybervrienden die je nog nooit hebt gezien..